50 plecaków ewakuacyjnych, każdy o wartości 1190 zł brutto, kupiła Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej we Włodawie. Łączny koszt zamówienia wyniósł prawie 60 000 zł. Sprawdziliśmy, co dokładnie znalazło się w środku. Zakup został zrealizowany w ramach Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej na lata 2025–2026. Jak wynika z odpowiedzi Komendy Powiatowej PSP we Włodawie z 30 października 2026 roku, plecaki zostały już dostarczone i odebrane. Zakup obejmował 50 plecaków ewakuacyjnych GOPACK MAX RCB 72h o pojemności 70 litrów. Cena jednego zestawu wyniosła 1190 zł brutto.
Co spakowano do plecaków za 1190 zł?
Z przekazanej redakcji specyfikacji wynika, że nie są to zwykłe plecaki turystyczne. Każdy zestaw podzielono na kilka modułów, które mają pomóc w przetrwaniu pierwszych godzin i dni poza domem. W części medycznej znalazły się m.in. apteczka pierwszej pomocy, opatrunki, bandaże, maski filtrujące KN95/FFP3, opaska uciskowa, rękawiczki jednorazowe, koce ratunkowe oraz kamizelka odblaskowa. Moduł przetrwania i narzędziowy jest jeszcze ciekawszy. Producent przewidział m.in. multitool 24w1, nóż, saperkę wielofunkcyjną, krzesiwo magnezowe, kompas, mapę Polski, gwizdek alarmowy, ręczną piłę do drewna, linkę, taśmę naprawczą, a nawet niewielki łom. Nie zabrakło również wyposażenia do przygotowywania posiłków. W plecaku znajduje się filtr do wody, 20 tabletek do jej uzdatniania, składany bidon o pojemności 500 ml, kuchenka turystyczna, kartusz gazowy, zapalniczka, stalowy kubek oraz sztućce wielofunkcyjne.
W module komfortu i snu przewidziano śpiwór typu mumia, poduszkę dmuchaną, płaszcz przeciwdeszczowy, składaną karimatę oraz trzyosobowy namiot z moskitierą. Producent deklaruje, że śpiwór zapewnia komfort termiczny w zakresie od +5 do +15 stopni Celsjusza. Osobny moduł techniczny obejmuje m.in. telefon komórkowy z funkcją radia, radio na baterie, powerbank o pojemności 10 000 mAh, latarkę akumulatorową, latarkę czołową, baterie, pendrive do przechowywania kopii dokumentów, wodoodporne etui oraz ładowarki.
Do tego dochodzi całkiem rozbudowany zestaw higieniczny, zawierający m.in. ręczniki, szczoteczki i pasty do zębów, mydło, szampon, żel pod prysznic, balsam, zestaw do golenia, środki do dezynfekcji oraz worki na śmieci. Warto zauważyć, że specyfikacja nie przewiduje gotowych racji żywnościowych ani zapasu wody. Zamiast tego użytkownik otrzymuje wyposażenie umożliwiające przygotowanie i uzdatnianie wody oraz samodzielne przygotowanie posiłków.
Plecaki czekają w magazynie straży pożarnej
Gdzie obecnie znajdują się zakupione zestawy i kto będzie mógł z nich skorzystać? Komenda Powiatowa PSP we Włodawie bryg. mgr inż. Robert Barszczewski poinformowała, że wszystkie plecaki znajdują się w magazynie OLiOC włodawskiej komendy. Mają być wykorzystywane w sytuacjach kryzysowych na potrzeby mieszkańców powiatu włodawskiego. Jak wyjaśnia komenda, wydawanie sprzętu będzie odbywać się na podstawie protokołu użyczenia. Oznacza to, że plecaki nie zostały rozdysponowane pomiędzy mieszkańców, lecz pozostają w dyspozycji straży pożarnej.
Zdjęcia plecaków? Rzecznik jeszcze szuka ich w sekretariacie
Na koniec mała ciekawostka dotycząca dokumentacji fotograficznej zakupu. Redakcja zwróciła się również do rzecznika prasowego Komendy Powiatowej PSP we Włodawie, st. kpt. inż. Michała Tychoniewicza, o udostępnienie fotografii zakupionych plecaków. We wtorek 3 listopada rzecznik poinformował nas, że sprawa znajduje się już w sekretariacie.
Dziś mamy niedzielę, 8 listopada, a fotografie nadal nie dotarły do redakcji. Dlatego fotografie dołączone do niniejszego artykułu pochodzą z internetu i mają charakter poglądowy. Nie przedstawiają potwierdzonego fotograficznie egzemplarza zakupionego przez włodawską komendę, jak je otrzymamy to je tu w tym artykule zamieścimy. Pozostaje mieć tylko nadzieję, że w sytuacji kryzysowej wszystko będzie trafiało do potrzebujących szybciej niż zdjęcia do redakcji.😎🤏
Dzisiaj rano, policjanci z włodawskiej drogówki interweniowali w związku ze zdarzeniem drogowym, do którego doszło na drodze wojewódzkiej nr 812. Ze wstępnych ustaleń policjantów wynika, że 61-letni kierowca busa marki Mercus nie zachował należytych środków ostrożności podczas wykonywania manewru wyprzedzania jadącej przed nim koparki, która chciała skręcić w lewo. Maszyną budowlaną kierował 56-latek. Pojazdy zderzyły się.
Busem podróżowało pięcioro dzieci w wieku od 3-6 lat wraz z opiekunką. W wyniku zdarzenia do szpitala została przetransportowana 50-letnia kobieta. Doznał ona złamania ręki. Młodzi pasażerowie cali i zdrowi zostali odebrani przez swoich rodziców. Uczestnicy zdarzenia byli trzeźwi. Teraz policjanci będą szczegółowo wyjaśniać okoliczności tego wypadku.
Wczoraj 3 listopada 2026 roku gminę Szack na Ukrainie, położoną tuż obok Włodawy, ale za graniczną rzeką Bug, odwiedziła Tymczasowa Komisja Specjalna Rady Najwyższej Ukrainy ds. przygotowania spraw związanych ze stanem północnych obszarów przygranicznych Ukrainy i konsekwencjami katastrofy w Czarnobylu. Na jej czele stoi przewodniczący komisji Arsenij Puszkarenko. Obwód wołyński reprezentowali podczas spotkania deputowany ludowy Ukrainy Wiaczesław Rublow, sekretarz rady gminy Szack Bohdan Tymoszuk oraz szefowa Kowelzkiej Rejonowej Administracji Wojskowej Olga Czeren, a także inni urzędnicy.
W trakcie wizyty na terenie gminy członkowie komisji zapoznali się z dostępną dokumentacją, odwiedzili miejsce, w którym planowana jest budowa przyszłego punktu kontrolnego, oraz wysłuchali informacji o historii starań związanych z realizacją tego przedsięwzięcia. Chodzi przede wszystkim o inicjatywy podejmowane od 2010 roku, organizację Dni Dobrosąsiedztwa, wcześniejsze porozumienia i apele kierowane na różnych szczeblach władzy państwowej.
„Przede wszystkim, aby zrealizować projekt, konieczne jest zainicjowanie wymiany not dyplomatycznych między Ukrainą a Polską, które muszą potwierdzać zgodę obu krajów na utworzenie punktu kontrolnego na terenie wsi Adamczuki. Bez tego dalsze prace nad dokumentacją, pozyskiwaniem środków i budową nie będą mogły się faktycznie rozpocząć” – powiedział podczas spotkania Bohdan Tymoszuk.
Jak dodał, po wcześniejszych spotkaniach na najwyższym szczeblu państwowym opracowano już plan działania dotyczący realizacji projektu, jednak z nieokreślonych powodów nie udało się go wdrożyć. W przyszłości planowane jest przekazanie odpowiedniego dokumentu do Ministerstwa Spraw Zagranicznych Ukrainy, a w razie potrzeby również do Gabinetu Ministrów Ukrainy, aby sprawa mogła być dalej rozpatrywana na szczeblu międzyrządowym.
Rozwój przejścia granicznego Adamczuki–Zbereże to nie tylko szansa na poprawę komunikacji transgranicznej z Polską. Według ukraińskich urzędników oznacza również nowe perspektywy dla gospodarki, rozwoju infrastruktury, tworzenia miejsc pracy, wsparcia lokalnego biznesu i zwiększenia atrakcyjności turystycznej Kraju Szackiego.
/ź/ shsrada.gov.ua
Komentarz redakcji Wygląda więc na to, że po obu stronach Bugu urzędnicy mówią jednym głosem. W Polsce organizuje się spotkania, na Ukrainie zwołuje komisje, analizuje dokumenty i opracowuje kolejne plany. Wszyscy doskonale wiedzą, co trzeba zrobić, ale jakoś nikt nie potrafi tego zrobić. Przejście Adamczuki–Zbereże od lat istnieje przede wszystkim w przemówieniach, prezentacjach i urzędniczych planach. Można odnieść wrażenie, że łatwiej zorganizować kolejną delegację, konferencję i spotkanie niż doprowadzić do wbicia pierwszej łopaty.
Bug płynie swoim korytem, a urzędnicza karuzela kręci się w najlepsze. Po jednej stronie obiecują, po drugiej przyklaskują, a mieszkańcy Włodawy i okolic nadal mogą podziwiać przyszłe przejście graniczne głównie na papierze.
tv.wlodawa.netmasz wideo wyślij nam link:. echo@wlodawa.net
Modernizacja miejskiej ciepłowni miała przynieść oszczędności i uniezależnić MPGK od kosztów emisji CO₂. Inwestycja o wartości blisko 30 mln zł netto wymagała jednak finansowych akrobacji. Najpierw pod zastaw poszedł majątek MOSiR, później miasto zadłużyło się na ponad 20 mln zł, by dokapitalizować spółkę. Teraz z odpowiedzi prezesa MPGK dowiadujemy się, że same odsetki za opóźnione płatności wyniosły prawie 1,46 mln zł.
Od zastawu MOSiR do miejskich obligacji
Umowę na modernizację źródła ciepła z wykorzystaniem biomasy podpisano 30 listopada 2023 roku. Po kolejnych aneksach wartość kontraktu wzrosła do 29 734 797,34 zł netto. Już jesienią 2024 roku pojawił się pomysł zaciągnięcia przez MPGK kredytu w wysokości około 25 mln zł. Zabezpieczeniem miała być hipoteka na nieruchomości MOSiR. Radni zgodzili się na obciążenie miejskiego majątku, a planowane zabezpieczenia obejmowały również dodatkowy majątek spółki.
Ostatecznie finansowanie bankowe nie doszło do skutku. WFOŚiGW dwukrotnie odmówił udzielenia pożyczki, a banki nie chciały finansować inwestycji, wskazując na zbyt niski kapitał własny MPGK. W sierpniu 2025 roku radni miasta zgodziła się na emisję obligacji o wartości 20,8 mln zł. Z tej kwoty 17 mln zł miało trafić do MPGK w formie dokapitalizowania, aby umożliwić dokończenie inwestycji. Wcześniej miasto przekazało spółce również 4 mln zł.
W styczniu 2026 roku burmistrz Wiesław Muszyński ogłosił kolejną dobrą wiadomość. MPGK miało otrzymać z WFOŚiGW preferencyjną pożyczkę w wysokości 8 475 480 zł. Jak podkreślał, w połączeniu z miejskim dokapitalizowaniem i wkładem własnym spółki środki te miały w pełni zabezpieczyć realizację inwestycji. W praktyce ciężar finansowania przedsięwzięcia w dużej mierze przejęło więc miasto czyli mieszkańcy Włodawy.
1,46 mln zł odsetek i polityczne tłumaczenia
W odpowiedzi na interpelację radnego Arkadiusza Iwaniuka prezes MPGK Hubert Ratkiewicz poinformował, że z powodu nieterminowych płatności wobec wykonawcy spółka poniosła koszt odsetek handlowych w wysokości 1 459 638,77 zł. Mówiąc mniej urzędowo, MPGK nie płaciło wykonawcy w terminie, a za opóźnienia musiało zapłacić odsetki w wysokości blisko 1,46 mln zł.
Sukces za miejskie miliony?
Najbardziej zastanawia sposób przedstawienia odpowiedzialności za te wydarzenia. Prezes bardzo szczegółowo opisuje problemy zewnętrzne, decyzje Funduszu, przerwy technologiczne i okoliczności niezależne od spółki. Znacznie mniej miejsca poświęca natomiast decyzjom samego Zarządu MPGK.
Warto w tym miejscu przypomnieć, że od 2019 roku w MPGK pracuje Agata Fisz, była prezydent Chełma, zatrudniona jako pełnomocnik zarządu ds. inwestycji i rozwoju. Jej zatrudnienie wiązano z planowaną modernizacją ciepłowni. Podczas sesji Rady Miejskiej 30 września 2019 roku prezes Hubert Ratkiewicz przedstawiał ją jako osobę, która „wszędzie pójdzie i wiele załatwi”.
Po latach, w styczniu 2026 roku, burmistrz Wiesław Muszyński publicznie dziękował Agacie Fisz za ogrom pracy i determinację w zabezpieczeniu finansowania inwestycji. Jak widać, załatwianie sprawy kotła na biomasę zajęło trochę czasu. 😎 🤏
Ale przecież wśród osób związanych z zarządzaniem spółką znalazł się również członek rady nadzorczej z dyplomem Collegium Humanum, uczelni, wokół której narosły poważne kontrowersje dotyczące wiarygodności procesu kształcenia i zdobywania dyplomów.
Warto też przypomnieć decyzję o rezygnacji z kredytu bankowego, zanim spółka uzyskała ostateczną decyzję o przyznaniu pożyczki. Jak wynika z odpowiedzi prezesa, późniejsze problemy z finansowaniem miały bardzo wymierne konsekwencje.
To trochę przypomina sytuację włodawskiego szpitala. Starosta również chwalił się, że placówka wychodzi na prostą, a powiat przekazał jej już blisko 11 mln zł. Tymczasem zadłużenie szpitala, które wynosiło około 60 mln zł, nadal pozostaje na tym samym. Można więc ogłosić sukces, gdy do instytucji trafiają kolejne miliony. Pytanie tylko, czy sam problem rzeczywiście został rozwiązany.
Kto rozliczy decyzje?
Bo 1,46 mln zł odsetek nie wzięło się z powietrza. To konkretne pieniądze, które ktoś musi zapłacić. Od zatrudnienia pełnomocnik ds. inwestycji i rozwoju minęło już kilka lat, a zamiast inwestycyjnego happy endu mamy kosztowne opóźnienia, milionowe zobowiązania i miasto, które musiało zadłużyć się, by ratować finansowanie przedsięwzięcia. Miało być tak pięknie ..
Warto odnotować jeszcze drobną ciekawostkę kancelaryjną. Pismo przewodnie burmistrza z 26 października adresowane jest do radnego Krzysztofa Stecia, natomiast załączona odpowiedź prezesa dotyczy interpelacji Arkadiusza Iwaniuka. Czyżby Krzysztof Steć został sekretarzem Arkadiusza Iwaniuka? 😎🤏 A może to kolejna faza choroby, której nazwa brzmi „Łączy Zawsze Nas Samorząd”, a która powoli toczy kolejne miejskie instytucje? Przypomnijmy, że w MPGK Włodawa źle zaadresowano kopertę dotyczącą przetargu na kociołek, a Włodawski Dom Kultury opłacił swoją domenę wyborczą. Gamoniowatość zatrudnionych z klucza pracowników, a może przypadek? Możliwe. Ale tych przypadków robi się już zdecydowanie za dużo jak na jedną Włodawę. 😎🤏
"Jedynie radny Arkadiusz Iwaniuk nieco krytykował raport, a w zasadzie wytykał braki i niespełnione obietnice burmistrza, szczególnie te dotyczące braku inwestorów i porażki pomysłu podstrefy ekonomicznej. Nie zauważył konkretnego pomysłu na rozwój miasta. – Jedynie dryfujemy bez pomysłu na miasto – powiedział. Wtórował mu w tym radny Krzysztof Steć." - pisze #nowytydzien - więcej na ten temat po kliknięciu w obrazek lub tu w link
Czy współczesnych uczniów można zainteresować dawnymi zwyczajami? W Szkole Podstawowej w Macoszynie Dużym postanowiono sprawdzić to w praktyce. Dzieci przygotowują tradycyjne potrawy, wykonują ludowe ozdoby, odwiedzają miejsca związane z historią regionu i uczą się dawnych tańców. Wszystko w ramach projektu „Kultura, edukacja, partycypacja”, realizowanego pod hasłem „Poznaj. Doświadcz. Przekaż dalej”.
Od początku roku szkolnego w Macoszynie Dużym odbywają się zajęcia i warsztaty, podczas których uczniowie poznają zwyczaje charakterystyczne dla Lubelszczyzny. Dużym zainteresowaniem cieszyły się warsztaty tworzenia pająków sufitowych, prowadzone przez Urszulę Panasiuk. Kolorowe konstrukcje z bibuły i słomy, które przed laty zawieszano pod sufitami wiejskich domów, powstawały tym razem w szkolnych salach.
Tradycje kulinarne również znalazły swoje miejsce w projekcie. Przedszkolaki poznawały sposób przygotowywania cebularzy lubelskich, a starsi uczniowie piekli pierogi z kaszą. Najmłodsi rozmawiali także ze swoimi dziadkami, zbierając wspomnienia o dawnym życiu na wsi.
Projektowe działania wyprowadziły uczniów również poza szkolne mury. W programie znalazły się wycieczki do Poleskiego Parku Narodowego, Muzeum Wsi Lubelskiej, gdzie dzieci uczestniczyły w Skansenadzie, oraz Chełmskich Podziemi Kredowych. Każdy z wyjazdów był okazją do bliższego poznania przyrody, historii i dziedzictwa regionu.
Ciekawym elementem przedsięwzięcia jest udział uczniów w podejmowaniu decyzji. Podczas wspólnych spotkań dzieci zgłaszały pomysły na wycieczki i zajęcia, dyskutowały nad propozycjami i wybierały te, które chciały zrealizować. Dzięki temu miały rzeczywisty wpływ na przebieg szkolnych działań.
Przed społecznością szkolną kolejne wydarzenia. 10 listopada odbędzie się szkolne podsumowanie projektu, a 21 listopada do Macoszyna Dużego przyjadą przedstawiciele sześciu szkół uczestniczących w spotkaniu regionalnym. Uczniowie przygotowują program artystyczny inspirowany dawnym życiem na wsi. Na scenie pojawią się ludowe tańce, przyśpiewki i scenki nawiązujące do tradycyjnych zwyczajów. Goście będą mogli również obejrzeć rękodzieło wykonane podczas warsztatów.
Projekt „Kultura, edukacja, partycypacja” jest częścią programu „Kompas Młodego Obywatela”, finansowanego przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Jego realizatorem jest Społeczno-Oświatowe Stowarzyszenie „Edukator” w Łomży, będące organem prowadzącym Szkołę Podstawową w Macoszynie Dużym. W projekcie bierze udział 20 szkół wiejskich z pięciu województw.
Przed uczniami jeszcze listopadowe prezentacje, podczas których podzielą się tym, czego nauczyli się podczas ostatnich tygodni. Będzie to również okazja, by pokazać rodzicom, mieszkańcom i gościom, jak wyglądają dawne tradycje w wykonaniu najmłodszego pokolenia.
W niedzielę, przed godziną 8:00 w Uhrusku w gminie Wola Uhruska doszło do groźnie wyglądającego zdarzenia drogowego. Kierujący samochodem Volvo na skrzyżowaniu nie dostosował prędkości do warunków jazdy i uderzył w ogrodzenie cmentarza niszcząc przęsła. Uszkodził również pięć nagrobków.
Ze wstępnych ustaleń policjantów wynika, że 40- latek z powiatu chełmskiego jechał przez miejscowość Uhrusk. W wyniku niedostosowania prędkości przejechał przez skrzyżowanie kończąc jazdę na ogrodzeniu cmentarza. Kierowcy nic się nie stało. Badanie alkomatem wykazało, że był trzeźwy. Za spowodowanie zdarzenia został ukarany mandatem karnym.
Poniższy raport to oczywiście literacka stylizacja, a nie odnaleziony dokument archiwalny. 😎
Jednak zachowujemy urzędowy język epoki, ale zwracamy uwagę również na mniej oczywiste wątki, jak tona marmolady zabrana za pokwitowaniem, spalenie mostu na Wieprzu w Łęcznej, przeszukanie pomieszczeń UB, zagrożenie dekonspiracji agentury UPA, a nawet poszukiwanie Orderu Czerwonej Gwiazdy.
RAPORT SYTUACYJNY
Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego we Włodawie L.dz. 482/46/Tajne
Włodawa, dnia 22 października 1946 r.
Egz. Nr 1 Egzemplarz ściśle tajny
Do Rąk Własnych SZEF WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU BEZPIECZEŃSTWA PUBLICZNEGO w_L_u_b_l_i_n_i_e.
Do wiadomości przełożonych
Melduję, że w dniu dzisiejszym nieustalona dotąd co do przynależności organizacyjnej leśna banda dokonała masowego, skoordynowanego napadu na obiekty państwowe oraz na siedzibę PUBP we Włodawie. Liczebność wroga nie jest dokładnie znana z uwagi na panujący mrok i brak łączności, z zeznań ujętych rannych wynika jedynie, że:
Przeciwnik przerwał łączność telefoniczną, rozbroił posterunki MO i podjął działania w kilku miejscowościach jednocześnie, skutecznie utrudniając koncentrację naszych sił.
W Milejowie rozbrojono posterunek MO, zabierając broń i amunicję. Z miejscowego zakładu przetwórstwa owocowo-warzywnego zabrano ponad tonę marmolady, wystawiając pokwitowanie. Okoliczność ta zasługuje na odnotowanie, gdyż przeciwnik wykazał się dbałością o dokumentowanie własnych operacji gospodarczych.
W Łęcznej, po opanowaniu posterunku MO, podpalono drewniany most na rzece Wieprz, utrudniając pościg i życie miejscowej ludności. W Cycowie rozbrojono kolejny posterunek i zajęto agencję pocztową, listów do tow. Moczara nie wysłano.
Najpoważniejszy cios zadano jednak we Włodawie.
Wieczorem napastnicy opanowali Komendę Powiatową MO, a następnie zaatakowali siedzibę PUBP przy ulicy Różanieckiej. Po sforsowaniu zabezpieczeń aresztu uwolnili około 80 osadzonych, wśród których, znajdowało się 28 członków i współpracowników OUN-UPA.
Około godziny 19.15 napastnicy wycofali się z miasta. Pomimo podjętej obrony zdołali zająć budynek, pozostawiając miejscowy aparat bezpieczeństwa w sytuacji wymagającej pilnego uzupełnienia.
Utrata akt i zagrożenie agentury
Szczególne zaniepokojenie budzi przeszukanie pomieszczeń urzędu przez napastników. Istnieje obawa, że część dokumentacji mogła zostać zabrana lub zniszczona. Ewentualna utrata akt operacyjnych może zagrozić bezpieczeństwu współpracowników urzędu i ujawnić metody pozyskiwania informacji o podziemiu.
Szczególną uwagę należy zwrócić na materiały dotyczące osób wywodzących się z ukraińskiej konspiracji, które następnie współpracowały z lokalnym UB. Przykładem jest Wołodymyr Fedczenko ps. „Czumak”, związany wcześniej z OUN-B, a następnie współpracujący z włodawskim urzędem. Ewentualna dekonspiracja takich kontaktów mogłaby poważnie utrudnić dalsze działania operacyjne.
Przeciwnik zdołał rozbroić posterunki, przerwać łączność, spalić most, zabrać ponad tonę marmolady, zaatakować siedzibę PUBP i uwolnić dziesiątki osadzonych. Istnieje również ryzyko utraty dokumentacji dotyczącej lokalnej sieci agenturalnej. Pozostaje odnotować, że obok strat w uzbrojeniu i dokumentacji ponieśliśmy dotkliwe straty w zakresie bezpieczeństwa władzy ludowej, a przeciwnik zadbał nawet o zaopatrzenie w marmoladę, czemu niniejszy urząd nie zdołał skutecznie zapobiec.
(–)
ppor. Janusz Eistaube p.o. Kierownika PUBP we Włodawie
Powyższy "dokument" jest stylizowany, fikcyjny i nie jest AUTENTYCZNYM raportem archiwalnym.
Jednak poniższy raport jest jak najbardziej autentyczny i właśnie tak wyglądały dokumenty z tamtych czasów. Pochodzi z 21 grudnia 1946 roku i informuje o odwołaniu 17 żołnierzy WBW za kontakty z oddziałem partyzanckim Leona Taraszkiewicza „Jastrzębia”. Dokument jest częścią publikacji „Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego we Włodawie w walce z polskim podziemiem niepodległościowym w latach 1944–1947” - autor Grzegorz Makus.
Wczoraj włodawski starosta Mariusz Zańko pojechał do Warszawy na spotkanie dotyczące kryzysu szpitali powiatowych. Po powrocie napisał o braku konkretów ze strony rządu, rosnących długach i widmie likwidacji kolejnych placówek. Jak podkreśla, sytuacja jest dramatyczna, a powiaty nie mogą bez końca dokładać pieniędzy z budżetów mieszkańców. Zgoda, problem jest poważny. Ale my mamy jeszcze jedno pytanie.😎🤏
Czy problemem są wyłącznie decyzje rządu, czy również sposób, w jaki sami starostowie zarządzają kadrami kierowniczymi szpitali?
Dyrektorzy powiatowych placówek zmieniają miejsca pracy, przechodząc z jednego powiatu do drugiego. ♻️ Konkursy konkursami, a w praktyce pojawia się pytanie o odpowiedzialność za wcześniejsze wyniki zarządzania.
I tu pojawia się pytanie: czy zanim kolejny dyrektor obejmie stanowisko w następnym powiecie, ktoś rzetelnie rozlicza jego wcześniejsze zarządzanie placówką? Czy analizuje się, co pozostawił po sobie w poprzednim miejscu zarządzania? I czy starostowie, którzy zatrudniają takie osoby, wyciągają wnioski z historii np. poprzednich szpitali? Dziś czytamy, że jest bida, że "źle się dziej w państwie duńskim" wszyscy starostowie są zjednoczeni, wszyscy wiedzą gdzie leży problem, robią zdjęcia, publikują problemy, ale nikt z nich nie pisze o zjawisku szpitalnej turystyki "powiatowych dyrektorów". Może już czas stworzyć ogólnopolski QuickRotationIndex, czyli wskaźnik rotacji dyrektorów szpitali powiatowych? 📊♻️
Skoro na ogólnopolskich spotkaniach analizuje się rentowność, płynność finansową i zadłużenie szpitali, warto również przyjrzeć się temu, jak często zmieniają się ich dyrektorzy i jakie wyniki finansowe pozostawiają po sobie w kolejnych placówkach.
Panie Starosto, mamy nadzieję, że na tak ogólnopolskim forum nie tylko udało się zrobić kilka pamiątkowych fotek na fejsbusia i nie tylko wskazać błędy rządu, ale też odpowiedzieć na pytanie, co samorządy mogą zrobić u siebie, aby nie powielać tych samych błędów kadrowych i zarządczych od tylu już lat? 🤔
Bo jeśli wszyscy zgodnym chórem mówią o konieczności uzdrowienia ochrony zdrowia, to może warto zacząć również od własnego podwórka?
50 pozycji w rejestrze umów i ponad 216 tys. zł. Sprawdziliśmy, ile kosztowały koncerty, spektakle, spotkania autorskie, prowadzenie wydarzeń, nagłośnienie i inne elementy XXVI Festiwalu Trzech Kultur we Włodawie. Połączyliśmy dane z Centralnego Rejestru Umów z programem imprezy, aby ustalić, za co płaciło muzeum i ile kosztowały poszczególne wydarzenia.
XXVI Festiwal Trzech Kultur odbył się we Włodawie w dniach 18–20 września 2026 roku. Miesiąc po jego zakończeniu przyglądamy się nie tylko temu, co można było zobaczyć na scenie, ale również temu, ile kosztowało przygotowanie poszczególnych atrakcji. Przeanalizowaliśmy umowy Muzeum-Zespołu Synagogalnego we Włodawie, dostępne w Centralnym Rejestrze Umów JSFP, i zestawiliśmy je z programem XXVI Festiwalu Trzech Kultur.
Z analizowanego zestawienia wyodrębniliśmy 50 pozycji związanych z festiwalem o łącznej wartości 216 611,30 zł.
To suma wartości analizowanych umów, a nie potwierdzony całkowity koszt imprezy. Rejestr nie musi obejmować wszystkich wydatków związanych z organizacją festiwalu. Niektóre umowy opisano ogólnie, bez podania nazwiska wykonawcy czy tytułu wydarzenia. Dopiero połączenie dat, godzin, miejsc i przedmiotu umowy z programem pozwala ustalić, z jakim wydarzeniem można powiązać konkretną kwotę.
Co kryje się pod opisem umowy?
Dane pochodzą z Centralnego Rejestru Umów JSFP, w którym można wyszukać umowy Muzeum-Zespołu Synagogalnego we Włodawie, posługując się numerem REGON muzeum 000900672.
Przykładem jest umowa nr 43/2026, zawarta 24 sierpnia 2026 r. na kwotę 2 128 zł. Jej przedmiot opisano jako „opracowanie, przygotowanie scenariusza i udział w spotkaniu autorskim w dniu 19.09.2026 r. o godz. 15.00 w budynku Małej Synagogi”. W szczegółach umowy nazwisko wykonawcy zostało zatajone. Rejestr wskazuje, że decyzję o wyłączeniu tych danych podjął kierownik administracyjny muzeum.
Dopiero zestawienie opisu umowy z programem XXVI Festiwalu Trzech Kultur pozwala powiązać wydatek z konkretnym punktem wydarzenia. To pokazuje, dlaczego przy analizie wydatków publicznych warto sprawdzać nie tylko pojedyncze wpisy w rejestrze, lecz także program imprezy i inne dostępne informacje. Każdy może sprawdzić te dane samodzielnie do czego zachęcamy: umowa nr 43/2026 w Centralnym Rejestrze Umów.
37 tys. zł za Melę Koteluk
Największą pojedynczą umową w zestawieniu jest 37 000 zł za organizację koncertu Meli Koteluk z zespołem. Występ odbył się 20 września o godz. 20.30 na placu synagogalnym i zamknął tegoroczny festiwal. Za niedzielny spektakl dla dzieci „Przygody Koziołka Matołka” muzeum zapłaciło według wartości umowy 15 000 zł.
Wśród kolejnych dużych pozycji znalazły się:
12 766 zł za koncert Max Klezmer Band & Urszuli Makosz w Wielkiej Synagodze;
11 702 zł za koncert Bester Quartet na placu synagogalnym;
8 500 zł za spektakl animacji piaskowej „Stworzenie świata”;
8 500 zł za spektakl teatralny dla dzieci „Legendy Wschodu”;
7 234 zł za koncert Męskiego Zespołu Muzyki Cerkiewnej Grabarka w cerkwi pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny.
To jednak nie tylko wykonawcy i spektakle generowali wydatki.
Artur Żmijewski. Osiem umów związanych z koncertem
Koncert „Cohen – Po miłości kres” z udziałem Artura Żmijewskiego odbył się 19 września o godz. 20.30 na placu synagogalnym. W rejestrze znaleźliśmy osiem umów, które można powiązać z tym wydarzeniem. Ich łączna wartość wynosi 31 311,30 zł.
Na tę kwotę składają się:
7 420 zł za przygotowanie i wykonanie utworów słowno-muzycznych;
5 040,65 zł za organizację koncertu;
5 040,65 zł za transport i organizację koncertu;
4 120 zł za przygotowanie i wykonanie utworów;
3 720 zł za przygotowanie i wykonanie utworów;
dwie umowy po 2 060 zł za przygotowanie i wykonanie utworów;
1 850 zł za opracowanie koncepcji nagłośnienia.
Wartość ta wynika z dodania ośmiu umów powiązanych z koncertem na podstawie ich opisów. Bez analizy pełnej treści dokumentów nie można przesądzić, czy wszystkie świadczenia były całkowicie odrębne. Dlatego nie przedstawiamy tej sumy jako bezspornie ustalonego kosztu całego koncertu.
Ile kosztowało prowadzenie festiwalu?
W programie festiwalu jako prowadząca została wymieniona Anna Duda. W rejestrze znajduje się umowa na 10 000 zł za przygotowanie i wykonanie animacji publiczności oraz autorskiej prezentacji koncertów w dniach 18–20 września. To kolejny przykład wydatku, który łatwo przeoczyć, koncentrując się wyłącznie na honorariach gwiazd. Prowadzenie i animacja publiczności również mają swoją cenę.
W rejestrze znajdują się dwie umowy zawarte 15 września:
4 596 zł za przygotowanie, reżyserię i realizację światła na dużej scenie;
3 404 zł za przygotowanie, reżyserię i realizację dźwięku.
Łącznie daje to 8 000 zł za obsługę techniczną koncertów na dużej scenie. Nie są to honoraria artystów, lecz odrębne usługi związane z realizacją wydarzeń.
Teatr ognia, performance i koncerty na deptaku
Festiwal to również wydarzenia plenerowe. W analizowanym zestawieniu znalazły się między innymi:
6 200 zł za performance artystyczny na deptaku przed muzeum w dniach 18–20 września;
4 000 zł za przygotowanie i wykonanie teatru ognia na placu synagogalnym;
1 915 zł za koncert na deptaku 20 września o godz. 14.30;
1 064 zł za koncert na deptaku 19 września o godz. 10.30;
638 zł za opracowanie i montaż filmów festiwalowych do Kina VR „Zachęta”;
479 zł za realizację wizualizacji świetlnych podczas spektakli Festiwalu Trzech Kultur Młodych;
479 zł za przygotowanie i przeprowadzenie „Żywej lekcji historii”.
To wydatki, których nie widać na plakatach z nazwiskami gwiazd, ale które również składają się na organizację festiwalu.
Boygn Trio, Noc Bardów i koncert w cerkwi
W Małej Synagodze 18 września o godz. 14.30 odbył się koncert „Muzyka z polichromii włodawskiej synagogi” w wykonaniu Boygn Trio i gości. W rejestrze znaleźliśmy pięć umów dotyczących tego punktu programu: cztery po 3 800 zł i jedną na 5 800 zł.
Łącznie: 21 000 zł.
W przypadku Nocy Bardów, która odbyła się 19 września o godz. 19.00, pięć umów opiewało na 2 000 zł, 1 400 zł, 2 800 zł, 1 200 zł i 1 400 zł.
Łącznie: 8 800 zł.
Program wymieniał Piotra Woźniaka, Sienię i Yanistan, a wydarzenie prowadził Janusz Kasprowicz. W niedzielę o godz. 19.00 odbył się koncert „Muzyka w blasku Świątyni”. Trzy umowy dotyczące sopranu, skrzypiec i fortepianu opiewały na 1 064 zł każda, czyli 3 192 zł łącznie.
Ile kosztowały spotkania autorskie?
Festiwal obejmował również spotkania z autorami książek i rozmowy o literaturze.
W rejestrze znaleźliśmy następujące pozycje:
2 660 zł za przygotowanie scenariusza i udział w spotkaniu z Jackiem Tacikiem, autorem książki „Koniec świata na południe od Tel Awiwu”;
2 128 zł za przygotowanie scenariusza i udział w spotkaniu z Krystianem Machnikiem, związanym z wydarzeniem „Ostatni ludzie Czarnobyla”;
2 500 zł za przygotowanie scenariusza i udział w spotkaniu z Joanną Kuciel-Frydryszak, autorką „Chłopek”;
266 zł za opracowanie scenariusza i udział w spotkaniu z reżyserką Maszą Makarową po projekcji filmu „Wnuczka Naczelnej”.
Łączna wartość tych czterech umów to 7 554 zł.
Szczególnie interesująca jest umowa na 2 128 zł. W rejestrze dane kontrahenta zostały wyłączone z jawności, jednak program festiwalu pozwala powiązać datę, godzinę i miejsce umowy ze spotkaniem z Krystianem Machnikiem. Nie przesądzamy, czy zastosowane wyłączenie było prawidłowe. Pokazujemy jedynie, że zestawienie dwóch publicznych dokumentów pozwala ustalić więcej, niż wynika z samego rejestru.
Wystawy, warsztaty i kino
Wśród pozostałych pozycji znalazły się również:
3 192 zł za przygotowanie i organizację wystawy „Pamięć” Ewy Trafnej oraz udział w spotkaniu;
1 064 zł za organizację wystawy „Ikony zmącone” i spotkanie z Pawłem Wyborskim;
2 100 zł za wydarzenie „Birkat ha Bait”, czyli 1 600 zł za warsztaty plastyczne i 500 zł za wykład;
532 zł za warsztaty „Mój Dekalog: Miłość i Serce”;
900 zł za licencję na jednorazową projekcję filmu „Pojedynek”.
Wartości umów pokazują, że obok dużych koncertów finansowano także mniejsze wydarzenia edukacyjne, wystawiennicze i filmowe.
Ile kosztował festiwal? Sprawdźcie sami
Przedstawione kwoty pokazują, że na organizację koncertów, spektakli, spotkań autorskich i zaplecza technicznego składa się wiele umów. Niekiedy jeden punkt programu wiąże się z kilkoma pozycjami w rejestrze, dlatego pojedynczy zapis nie zawsze pokazuje pełny obraz wydatków. Nie przesądzamy, czy poszczególne usługi były drogie, tanie, opłacalne czy nieopłacalne. Do takiej oceny potrzebna jest znajomość zakresu świadczeń i sposobu realizacji umów. Mieszkańcy mają jednak prawo wiedzieć, ile kosztowały poszczególne elementy wydarzenia finansowanego przez publiczną instytucję i z kim została zawarta umowa.
Dlatego zachęcamy do samodzielnego sprawdzenia dokumentów:
Program pokazuje, co zobaczyliśmy na festiwalu. Rejestr umów pozwala sprawdzić, ile kosztowało przygotowanie poszczególnych elementów. Dopiero połączenie obu dokumentów daje mieszkańcom pełniejszy obraz wydatków. A czy za te pieniądze było warto? To już każdy może ocenić sam. 🤏😎
Na koniec
Jeżeli Muzeum-Zespół Synagogalny we Włodawie uważa, że w naszej analizie pojawił się błąd, chętnie opublikujemy sprostowanie. Zależy nam, żeby czytelnicy mogli sami ocenić przedstawione dane, a ewentualne nieścisłości zostały wyjaśnione.
Czy lubisz cookies? 🍪 Ta strona wymaga zgody na tak zwane cookies czyli ciasteczka i właśnie informuje Cię, że tutaj sa zbierane ciasteczka firm trzecich, jeśli nie zgadzasz się na tego typu internetowe praktyki, prosimy opóść tą stronę. We use cookies to ensure you get the best experience on our website. Zobacz więcej
.net 
